Nikki vertelt: onze vakantie in Nicaragua

Op de Cerro Negro vulkaan

Hoi, ik ben Nikki. Ik ben 6 jaar en samen met mijn mama ga ik heel vaak op reis. Daar leer ik veel van. Ik ben nu in 33 landen geweest. Sommige landen zijn dichtbij en andere landen zijn héél ver weg. Er zijn ook allemaal verschillende mensen en dieren. Zal ik je eens wat vertellen over onze laatste vakantie in Nicaragua?

Weet je wat ik een leuk woordje vind om uit te spreken? Managua. Vooral heel vaak achter elkaar. Managua managua managua managua. Mama werd er gek van. Dus zei ik het nog vaker. Maar Managua is dus de hoofdstad van Nicaragua en daar begon onze reis. Toen we aankwamen bij het huis van die mensen in Managua waar we bleven slapen waren we erg moe van het lange vliegen. Alleen ik had te veel cola gedronken dus ik was best wel druk ondanks dat ik moe was. Toen ik het zwembad zag ben ik er met mijn kleren aan in gesprongen toen mama even niet keek. Mama werd eerst boos maar moest daarna toch wel lachen.

Masaya vulkaan
Kolkende lava in de krater van de Masaya vulkaan

Wij zijn ook naar een vulkaan geweest in Nicaragua. Eigenlijk twee. Twee vulkanen. De ene dat was de Masaya-vulkaan. Daar zat lava in en dat was best eng, maar toen ik zag dat de lava er braaf in bleef zitten vond ik het toch wel cool. En van de andere vulkaan ben ik af gegleden met een soort slee in een heel raar pak. Vulkaanboarden heette dat. We moesten eerst die vulkaan beklimmen. De Cerro Negro vulkaan was dat. Het was een uur naar boven klauteren en het was heel heet. Wel 53 graden! We zagen ook overal rook uit die vulkaan komen en je kon de grond niet aanraken want die was kei heet. Ik liep zo naar boven maar mama kon het niet zo goed. Die hijgde de hele tijd en dan kon ze niks meer terug zeggen. Een beetje jammer want ik had heel veel vragen over die vulkaan. Mama is sowieso niet zo goed in sommige dingen want toen we omlaag moesten op dat sleetje (sandboard) toen waren haar billen een beetje te dik en ik denk dat ze daarom 2 keer overhoop is gegaan met haar slee. Ik vond het vulkaanboarden heel erg cool want ik mocht met de gids mee omlaag en wij gingen echt knoerhard.

Vulkaanboarden op de Cerro Negro vulkaan

 

Vulkaanboarden vanaf de Cerro Negro vulkaan

De mensen in Nicaragua zijn ook leuk. Ze zien er heel kleurig uit, maar ik snap er niks van wat ze allemaal zeggen want ze kunnen geen Engels, en Nederlands al helemaal niet. Maar ze lachen wel veel en daarom vind ik ze leuk. Sommige meneren lopen met hun t-shirt omhoog zodat je hun blote dikke buik ziet. Zo laten ze zien dat ze niet arm zijn omdat ze goed kunnen eten. Maar ik vond het niet zo netjes van die meneren.

We waren ook in een stad die León heette en dat betekent Leeuw in het Spaans, dus die stad heette eigenlijk Leeuw. Gek hè? Er was een heel leuk pleintje waar je lekker kon eten. Ik had een tortilla gegeten en die was echt super lekker. Maar er kwamen ook heel veel arme mensen bedelen omdat ze niks te eten hadden terwijl ik daar lekker aan de tortilla’s zat. Ik wilde mijn tortilla delen met een bedelaar maar dat mocht niet van de ober. Dat vond ik wel zielig en toen heb ik maar wat centjes gegeven. Kon die zelf een tortilla kopen. Of een ijs. Op dat pleintje deden mensen ook salsadansen op straat. Dat vond mama wel leuk en toen we terug waren in het hotel danste ze nog steeds stiekem op de badkamer. Maar die mensen op straat konden toch wel beter dansen.

Eten in Nicaragua
Eten in Nicaragua

In Granada waren we met paard en wagen rond gegaan. Er waren huisjes in alle kleuren en heel veel witte kerken. Er was ook een hele grote kerk met allemaal enge Jezus-schilderijen. Ik vond dat echt nergens op slaan dat ze Jezus zomaar aan het kruis hebben gehangen. Kinderen bij mij op school doen soms ook stout maar die hangen ze dan ook niet aan het kruis. In Granada waren ook veel arme mensen die woonden langs de rivier in huizen van golfplaten waar allemaal gaten in zaten. Niet zo best want dan kunnen er ook allemaal akelige kriebelbeesten in je huis kruipen. Gelukkig heeft ons huis geen gaten.

Aan het strand in San Juan del Sur
Aan het strand in San Juan del Sur

In San Juan del Sur waren we aan zee en toen moesten we door een rivier lopen, zomaar op blote voeten, om bij ons hotel te komen. Anders kon je er niet komen. Er zwommen ook allemaal vissen in de rivier en die gingen dan aan je tenen knabbelen. Super leuk vond ik dat.

Dat was onze vakantie in Nicaragua. We zijn daarna door gegaan naar Costa Rica en daar zijn we in een heel gaaf oerwoud geweest, maar daar vertel ik later wel weer over.

Groetjes, Nikki

P.S.: Heb je mijn verhaal over Thailand, Cambodja en Viëtnam ook al gelezen? En mijn verhaal over Gambia? Dat was ook zo cool! 

Volg mij ook op Facebook, Instagram en Pinterest.

4 Reacties

  1. Geweldig Nikki! Je mag super trots op je mama zijn dat zij jou reeds 33 landen heeft laten zien, hoewel jij pas 6 jaar bent!
    Dikke kus, Anita

    1. Dankjewel Anita! Ik vind het ook erg leuk om met mama op vakantie te gaan en vanalles te zien, want ik ben heel nieuwsgierig!

  2. Leuk hoor! Mijn dochter is inmiddels in 10 landen geweest (mijn zoon in 9), maar 33 is wel heel veel! Leuk dat ze er zelf ook zo van geniet. Dit jaar ga ik voor het eerst niet naar het buitenland met ze, omdat mijn zoon ineens absoluut niet meer durft te vliegen, en ook om financiële redenen, maar hopelijk verandert dat weer. Zelf ben ik nog wel vaak in het buitenland, meestal voor mijn blog. 😉 Ik ben maar 1x met 1 kind op vakantie geweest (als single parent bedoel ik dan) en dat vond ik ook superleuk. Dat is echt heel anders dan met 2. Gaaf wat jij allemaal doet!

    1. Dank je Denise! Wat rot dat je zoon opeens niet meer durft te vliegen. Heel naar hoe zo een angst je kan beheersen en beperken. Ik heb er zelf ook een aantal jaren last van gehad. Hopelijk gaat het over, het kan verkeren. Ook wat de financiële situatie betreft. Gelukkig mag je zelf wel nog vaker gaan en kunnen wij fijn mee lezen met je blogs 🙂 Met 2 op vakantie lijkt me ook een hele uitdaging, haha!

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.