Doelloze rust, koriander en een internationale deurknop-sidequest

In de koelkast liggen Japanse soja-eieren te marineren. Ze dobberen in een donker bad van sojasaus, mirin en specerijen. Vanavond eten we ze met misosoep, ramen en wat mij betreft een halve kilo koriander. Koriander is pikant, bitterzoet, een beetje limoenachtig en opvallend omstreden voor een onschuldig groen plantje. Voor een deel van de mensheid smaakt het naar afwasmiddel, maar voor mij smaakt koriander naar meer. Naar iets scherps en fris dat door al het warme, zoute en zachte heen snijdt. Ja, ik behoor zonder voorbehoud tot kamp koriander. Ik voeg het toe tot een gerecht wakker wordt. Voor volgende week zoek ik ook nog zo een ingrediënt. We hebben…

Verder lezen →

Winter-wildkamperen in het Wilde Westen

Las Vegas Las Vegas ruikt naar airco en ambitie. Naar tapijt dat te veel heeft gezien, naar goedkoop parfum en een zweem van sigaretten en alcohol. Geluid is overal. Muziek, stemmen, sirenes in de verte en dat constante, hypnotiserende rinkelen van slotmachines. Een mechanisch applaus voor mensen die blijven proberen. Het licht wil je hier vasthouden. Alles knippert, rinkelt en roept. Las Vegas is een kakofonie van beloftes. Van meer, sneller en groter. Van fonteinen, piramides, de Eiffeltoren, Venetiaanse kanalen en het Vrijheidsbeeld alsof de stad zichzelf niet kan verdragen en daarom steeds van kostuum wisselt. Las Vegas ligt middenin de woestijn. Rondom is er niets. Het is alsof er…

Verder lezen →

Over Rusland en de bezemkast

De code piept, één keer. De poort geeft niet eens echt mee, alsof hij me eerst wil wegen: ben jij iemand die hier hoort? De binnenplaats ademt natte steen en oude winter. In de hoek staat een container die ruikt alsof hij een heel huishouden heeft opgegeten. Naast die geur, tegen een muur die al lang is gestopt met doen alsof hij netjes is, zit de volgende deur: staal, donker en een slot dat me aanstaart met het geduld van een bewaker. Ik toets nog een code in en de deur klikt open. En in die klik, dat kleine mechanische toegeven, begint Rusland. Helemaal alleen vertrok ik naar Rusland. De…

Verder lezen →

Kerst workation

Thuis in Weert

Het is Kerstvakantie. De eerste thuis, in heel veel jaren. Het voelt vreemd… Alsof ik iets vergeten ben in te pakken. Alsof ik ergens anders had moeten zijn. Alsof mijn lichaam nog onderweg is en mijn hoofd vergeten dat we zijn aangekomen. Alsof mijn tas al klaarstaat, maar niemand me roept. Thuis heet het vakantie, maar rust is het niet. Er wordt gesloopt. De schuur die tegen de vlakte gaat, puin dat wordt afgevoerd, een fundering gestort en een garage die nieuwe vorm moet krijgen. Handen vol werk, dagen vol stof, plannen die nergens pauze nemen. En ondertussen loopt het andere spoor door. Het onzichtbare. Dat wat niet op de…

Verder lezen →

Reisverhalen zonder route

Noorwegen

Het is lang geleden dat ik iets gepost heb. Weken gingen voorbij, weken werden maanden en uiteindelijk jaren. 5 jaar, om precies te zijn. 5 jaar zonder ook maar één gepubliceerd reisverhaal. Het bloggen ging me steeds meer tegen staan. Alles draaide om de samenwerkingen met merken, om de betaalde opdrachten, om zichtbaarheid in de media en engagement met volgers. Bloggen werd werk. Mijn naam in de media, maar mijn verhaal ergens onderweg kwijtgeraakt. Reisheid liep langzaam bij me vandaan. En uiteindelijk schreef ik niets meer. Niet omdat ik niets te zeggen had, maar omdat alles wat gezegd werd steeds minder van mij was. Toen kwam corona. Een relatie. Een…

Verder lezen →

Hiken met kinderen + inpaklijst voor je rugzak

Hiken geirangerfjord

Hiken… het is onze favoriete bezigheid. Waar we ‘gewoon’ wandelen relatief saai vinden, zijn we echte hiking-fans en houden we vooral van zware trektochten in de bergen. We deden al een aantal toffe hikes in Zwitserland, Duitsland, Noorwegen, de Ardennen & Luxemburg maar ook in Costa Rica, Nicaragua, Jordanië en Kaapverdië liepen we heel wat zware routes. Op dit moment trainen we voor de Everest Base Camp trekking in Nepal, waar we hopelijk in april/mei 2021 naar toe kunnen. Het is afwachten of dat lukt in corona-tijd natuurlijk, maar we blijven hoop houden. Veel mensen vragen me of het niet te zwaar is voor Nikki. Ze wordt nu bijna 10…

Verder lezen →