Over Reisheid

Hoi, ik ben Kelly. Ontdekkingsreiziger, verhalenverteller en vrije geest met wilde dromen en grootse plannen.

Als kind droomde ik al van wereldreizen. Van ruige natuur, sprookjesachtige landschappen, kleurrijke werelden en mensen die heel anders leefden dan ikzelf. Ik wilde een vrije ziel zijn, alle uithoeken van de wereld verkennen en terugkomen met verhalen.

Het leven liep anders, zoals het leven dat meestal doet. Ik werd jurist en vlak na mijn vijfentwintigste moeder, meteen alleenstaand. In een periode waarin veel wegviel, bleef één ding overeind: de drang om de wereld in te trekken en te voelen dat het leven groter was dan thuis.

Zo begon Reisheid als een wereldreis in stukjes. In de schoolvakanties vloog ik met mijn dochter Nikki naar alle uithoeken van de wereld. Als single mama reisde ik met haar naar meer dan 80 landen: met een klein meisje, een rugzak vol plannen en een ontembare drang om de wereld te zien. Want dromen hoeven niet te verdwijnen omdat je leven ingewikkelder wordt. Soms moet je ze alleen opnieuw vormgeven.

Inmiddels zijn we verder. Nikki werd groter, het gezin groeide mee en de reizen veranderden. Nu maak ik samen met mijn gezin een wereldreis in stukjes. Geen verhalen meer over hoe je als alleenstaande moeder met een klein kind verre reizen haalbaar maakt, veiligheid inschat en de wereld toch binnen handbereik houdt. Wel nog steeds diezelfde nieuwsgierigheid. Diezelfde neiging om een afslag te nemen die nergens op lijkt te slaan. Diezelfde behoefte om een land niet alleen te bezoeken, maar te voelen waar het schuurt, ademt, buldert of zacht wordt.

Reisheid is een plek voor verhalen voorbij de route. Over bijzondere landen, ruige landschappen, vreemde omwegen, ontmoetingen onderweg en momenten die je niet had kunnen plannen.

In woord en beeld zoek ik naar de ziel van een plek. Soms in een groots landschap dat alles kleiner maakt, soms in iets kleins: een bezemkast met een verhaal, een markt waar geloof en handel samenkomen, een verlaten grenspost waar geschiedenis in beton achterblijft of een bus naar de laatste halte, waar het dagelijks leven meer zegt dan de hoofdroute ooit kan.

Op de rafelranden van de kaart, waar toeval, geschiedenis, landschap en mensen samen een verhaal vormen begint de reis pas echt.